Informatie voor ouders

Als je maar gelukkig wordt…

Wist u dat?

Bij het kiezen van een vervolgstudie scholieren vooral open dagen belangrijk (73%) vinden, gevolgd door internet (65%), lessen op school (60%), beurzen (37%), de decaan (28%) en tijdschriften (26%).

Ouders vaak de belangrijkste mensen blijken te zijn voor scholieren in dit studiekeuzeproces (68%).

Ouders dus een belangrijke rol kunnen spelen bij de studiekeuze van hun kind. Zij vormen een positieve bëinvloeder als ze hun zoon of dochter stimuleren tot het maken van een doordachte keuze.

Maar hoe dan?

Wij krijgen regelmatig vragen van ouders hoe zij hun kinderen kunnen helpen bij het maken van een studiekeuze. Dat is een logische vraag want veel ouders vinden dat een onderdeel van de opvoeding. Het uitgangspunt van elke ouder is tenslotte zijn of haar kind gelukkig zien, dat het zijn of haar interesses volgt, gemotiveerd een leuke studie gaat volgen en daarna goede kansen heeft op de arbeidsmarkt. Toch? Maar hoe help je als ouder je kind hierbij?

Rol van de ouder

Als ouder kun je, en moet je misschien wel, verschillende rollen vervullen. De ene keer is het goed om te motiveren, te inspireren, misschien zelfs sturend op te treden als het kind niet in actie komt en soms is coachen en luisteren alleen al genoeg.

Het ideale gesprek

Er is echter geen handleiding hoe het ideale gesprek of begeleiding eruit ziet. Het belangrijkste is dat de ouder uit gaat van zijn of haar kind en niet stuurt door eigen ervaringen, verwachtingen, waarden en ideeën uit te storten over het kind. Daarnaast moet je er rekening mee houden dat elk gesprek toch anders loopt afhankelijk van stemming en situatie.

Wij delen graag nog enkele tips

Het moeilijkste in dit proces is om jezelf als ouder ‘los te laten’. Uw kind staat centraal. Dat betekent dat het dus niet gaat om úw waarden, (onbewuste) verwachtingen en, wellicht negatieve, ervaringen.

Een jongere leeft in het NU. Om in actie te komen is voor de jongere het Nut belangrijk en moet de Urgentie gevoeld worden. Dit komt niet altijd overeen met de visie van ouders die vaak meer toekomstgericht en aan ‘later’ denken. Probeer aan te haken bij de beleving van uw kind maar benoem ook de consequenties van kiezen op het laatste moment.

Ouders hebben vaak de neiging om veel rationeler om te gaan met het keuzeproces dan jongeren. Als uw kind nog in het ‘gevoels’ moment zit (‘het lijkt me gewoon leuk’) zal het dicht slaan als ze op de vele rationele vragen van de ouder geen antwoord weten. Herkenbare kreten zijn dan “laat ook maar” of “dan doe ik het wel niet”.

Ga samen eerst eens stil staan bij interesses, waar wordt je kind enthousiast van, wat kost je kind geen moeite en doet het uit zichzelf (intrinsieke motivatie). Als ouder kan je je kind helpen door belangstelling te tonen, door met ze te praten over wat ze leuk vinden, en wat ze belangrijk, eng of spannend vinden. Welke waarden vindt uw zoon of dochter belangrijk (bv bijdrage aan milieu leveren, of creatief bezig zijn, voor anderen zorgen, anderen begrijpen, maatschappelijke betrokkenheid, nuttig zijn), wat kan uw kind allemaal en wat zou het graag willen leren.

Een jongere is lang niet altijd in staat om overzicht te krijgen, conclusies daaruit te trekken en de consequenties te overzien van sommige keuzes. Dit kan leiden tot uitstelgedrag omdat de jongere zich verantwoordelijk voelt, het overzicht mist en de druk van de omgeving voelt. De volwassen omgeving is dan nodig om het uitstelgedrag te (h)erkennen, te begrijpen en ze daarin te begeleiden.

Een veel voorkomende valkuil voor ouders is om zelf in actie te komen en allemaal ideeën aan te dragen en de verantwoordelijkheid van de keuze over te nemen. Zeker als het de manier is waarop ze zelf in dagelijkse leven of op het werk omgaan met keuzes en problemen. De kans is echter groot dat de jongere zich gaat terugtrekken, onzeker wordt en om er vanaf te zijn overal ‘ja’ op zegt.

Als uw kind wil praten, op welk moment dan ook, is het verstandig van de ouder om dit serieus te nemen en interesse te tonen ook al komt het soms heel onhandig uit. Het is dan belangrijk om alleen vragen te stellen en te luisteren, en niet te oordelen. Zo kun je helpen om eigen zelfkennis, gevoelens en voorkeuren helder te krijgen.

“Als je maar gelukkig wordt”

Veel plezier met deze scene uit de film “Als je maar gelukkig wordt” waarbij studiekeuzegesprekken tussen ouder en kind centraal staan. Het zijn voorbeelden van verhalen die ik in mijn praktijk hoor. Het is bedoeld om eens bij een ander en daardoor ook naar jezelf te kijken.

Komt u er toch niet helemaal uit?

Als u als ouder, met alle goede intensies, er toch niet uit komt? Of wilt u graag dat een objectieve ervaren coach uw kind helpt bij de studiekeuze? Die ook rekening houdt met de leefwereld van uw kind en de vraagstukken die mee kunnen spelen bij de keuze? Dan helpen wij u graag verder. Wat kunnen wij bieden?

Informatie voor ouders

Als je maar gelukkig wordt…

Wist u dat?

Bij het kiezen van een vervolgstudie scholieren vooral open dagen belangrijk (73%) vinden, gevolgd door internet (65%), lessen op school (60%), beurzen (37%), de decaan (28%) en tijdschriften (26%).

Ouders vaak de belangrijkste mensen blijken te zijn voor scholieren in dit studiekeuzeproces (68%).

Ouders dus een belangrijke rol kunnen spelen bij de studiekeuze van hun kind. Zij vormen een positieve bëinvloeder als ze hun zoon of dochter stimuleren tot het maken van een doordachte keuze.

Maar hoe dan?

Wij krijgen regelmatig vragen van ouders hoe zij hun kinderen kunnen helpen bij het maken van een studiekeuze. Dat is een logische vraag want veel ouders vinden dat een onderdeel van de opvoeding. Het uitgangspunt van elke ouder is tenslotte zijn of haar kind gelukkig zien, dat het zijn of haar interesses volgt, gemotiveerd een leuke studie gaat volgen en daarna goede kansen heeft op de arbeidsmarkt. Toch? Maar hoe help je als ouder je kind hierbij?

Rol van de ouder

Als ouder kun je, en moet je misschien wel, verschillende rollen vervullen. De ene keer is het goed om te motiveren, te inspireren, misschien zelfs sturend op te treden als het kind niet in actie komt en soms is coachen en luisteren alleen al genoeg.

Het ideale gesprek

Er is echter geen handleiding hoe het ideale gesprek of begeleiding eruit ziet. Het belangrijkste is dat de ouder uit gaat van zijn of haar kind en niet stuurt door eigen ervaringen, verwachtingen, waarden en ideeën uit te storten over het kind. Daarnaast moet je er rekening mee houden dat elk gesprek toch anders loopt afhankelijk van stemming en situatie.

Wij delen graag nog enkele tips

Het moeilijkste in dit proces is om jezelf als ouder ‘los te laten’. Uw kind staat centraal. Dat betekent dat het dus niet gaat om úw waarden, (onbewuste) verwachtingen en, wellicht negatieve, ervaringen.

Een jongere leeft in het NU. Om in actie te komen is voor de jongere het Nut belangrijk en moet de Urgentie gevoeld worden. Dit komt niet altijd overeen met de visie van ouders die vaak meer toekomstgericht en aan ‘later’ denken. Probeer aan te haken bij de beleving van uw kind maar benoem ook de consequenties van kiezen op het laatste moment.

Ga samen eerst eens stil staan bij interesses, waar wordt je kind enthousiast van, wat kost je kind geen moeite en doet het uit zichzelf (intrinsieke motivatie). Als ouder kan je je kind helpen door belangstelling te tonen, door met ze te praten over wat ze leuk vinden, en wat ze belangrijk, eng of spannend vinden. Welke waarden vindt uw zoon of dochter belangrijk (bv bijdrage aan milieu leveren, of creatief bezig zijn, voor anderen zorgen, anderen begrijpen, maatschappelijke betrokkenheid, nuttig zijn), wat kan uw kind allemaal en wat zou het graag willen leren.

Ouders hebben vaak de neiging om veel rationeler om te gaan met het keuzeproces dan jongeren. Als uw kind nog in het ‘gevoels’ moment zit (‘het lijkt me gewoon leuk’) zal het dicht slaan als ze op de vele rationele vragen van de ouder geen antwoord weten. Herkenbare kreten zijn dan “laat ook maar” of “dan doe ik het wel niet”.

Een veel voorkomende valkuil voor ouders is om zelf in actie te komen en allemaal ideeën aan te dragen en de verantwoordelijkheid van de keuze over te nemen. Zeker als het de manier is waarop ze zelf in dagelijkse leven of op het werk omgaan met keuzes en problemen. De kans is echter groot dat de jongere zich gaat terugtrekken, onzeker wordt en om er vanaf te zijn overal ‘ja’ op zegt.

Een jongere is lang niet altijd in staat om overzicht te krijgen, conclusies daaruit te trekken en de consequenties te overzien van sommige keuzes. Dit kan leiden tot uitstelgedrag omdat de jongere zich verantwoordelijk voelt, het overzicht mist en de druk van de omgeving voelt. De volwassen omgeving is dan nodig om het uitstelgedrag te (h)erkennen, te begrijpen en ze daarin te begeleiden.

Als uw kind wil praten, op welk moment dan ook, is het verstandig van de ouder om dit serieus te nemen en interesse te tonen ook al komt het soms heel onhandig uit. Het is dan belangrijk om alleen vragen te stellen en te luisteren, en niet te oordelen. Zo kun je helpen om eigen zelfkennis, gevoelens en voorkeuren helder te krijgen.

Komt u er toch niet helemaal uit?

Als u als ouder, met alle goede intensies, er toch niet uit komt? Of wilt u graag dat een objectieve ervaren coach uw kind helpt bij de studiekeuze? Die ook rekening houdt met de leefwereld van uw kind en de vraagstukken die mee kunnen spelen bij de keuze? Dan helpen wij u graag verder. Wat kunnen wij bieden?